الا يا ايها المهدي مدام الوصل ناولها
صبا ازنكهت كويت نسيمي سوي ما آورد
چو نور مهر تو تابيد بر دل هاي مشتاقان
دل بي بهره از مهرت حقيقت را كجا يابد
به كوي خود نشاني ده كه شوق تو محبان را
به حق سجاده تزيين كن مهل محراب و منبر را
شب تاريك و بيم موج و گردابي چنين هائل
اگر دانستمي كويت به سر مي آمدم سويت
خوشا گر بودمي آگه ز راه و رسم منزلها
چوبيني حجت حق را به پايش جان فشان اي فيض
مَتي ما تلق ِمَن تهوي دَع ِالدُنيا و اَهمِلها